FBS
Naskah Petingan Naskah Anyar Pangarang
Cipruk
Ku Yuyun Yulistiani
Kulutrak, lol. Adina. Belenyéh, manjurkeun gelenyu. Ngirut. "Euh... Tos siap?" lep, tikerelep, kakérem aamis imutna. "Sakedap. Ka lebet heula!" soloyong, ngalanggéor, palid ka patengahan. Nyérétkeun cikayas. Nyerep, tapakan. Na dada. Teu lila, nu palid balik deui. Nanggeuy baki. Cangcaya kana tetempoan. Boa di sawarga. Mun lain, naha jadi leuwih geulis batan tadi? "Dileueut..!" ngagareuwahkeun. "Thanks..." "Hayu, A!" lanceukna norojol. Lenyap. Kelebek, kekerebekan na ambucuy renyuna. Ari dijajarkeun mah, adi-lanceuk téh matak lendeng. Mun (harita) kudu milih hiji, lieurna pasti alahbatan naék kincir sawidak puteran. "Tong wengi teuing aruihna!" Indungna ngaronghéap. Pantes sing ngaku lanceukna ogé. Seger kénéh, miyuni és tiwu mangsa tangangé, nu kareueutna bahé ka anak-anakna. "Amih hayu ngiring! Resep geura." Nganclomkeun angen-angen kana talaga tilu warna. Kagok kuyumut pada nyimbeuhan, sugan kakojayan sakuliahna. Adi-lanceuk miheulaan kalaluar. Tinggal Indungna, uleng, nyari. Matak nga-écéng katumbiri nénjona. Écés, nu pang-éndahna mah nu keur nyorangan na teuteupan. "Hayu atuh." cenah. Gujubar...
30 Maret 2015 21:03:13
Arumanis
Ku Rizky Chandra
Bangku panjang, alun-alun puseur Dayeuh, ngabigeu. Nyaksi gantina mangsa ka mangsa. Teu jauh, si Emang tukang arumanis, anteng muih-muih adonan gula leyur, sina ngaramat. Warna bodas, digulungkeun dina gagang leutik tina awi, basa sapasang nonoman saragam sakola dariuk dina bangku éta. “Darling, lapyu! Kacinta Aa seputih kapas, semanis madu!” Nyawél gado. Si Wanoja tungkul. Tukang arumanis ngarérét tuluy jebi bari aa-uu gégétrét. Gura-giru, arumanis diganti warna bulao. “Pokona geus nepi dieu, kang! Abdi teu sanggup mun akang salingkuh!” Ibu-ibu rawah-riwih mamangku budak leutik, dituturkeun lalaki tukangeunana, teu eureun ménta hampura. Ngaliwat pisan. Keudeu, arumanis ganti warna kulawu. “Haturnuhun, Jungjunan! Ayeuna nepung genepuluhtaun salira nyarengan!” Rét. “Sami-sami, Enung!” Gumeter rema karidutna nyelapkeun sagagang kembang ros beureum, diselapkeun dina buuk nu geus kabéh bodas. Duanana imut, basa nempo awi, citakan, jeung Emang, nu dagangna ngadungkuk jadi arumanis warna kayas.
30 Maret 2015 11:57:15
Kawih Peuting
Ku Emi Maryami
Nuju naon, Kan? Wirahma nu baheula ngagalindeng deui, Kanda. Niiran syair dina untunan rumpaka Déwa Amor nu kapanah jamparingna sorangan. Hariring rungsing. Nyombo kasono. Nyimbeuh kadeudeuh. Tapi ayeuna haleuangna lir nu pireu. Jiga mangsi nu ngadadak saat dina carita nu tacan sampurna. Wilujeng wengi, Kanda. Nuju di mana, Kan? Wanci téh aya ku simpé, Kanda. Sasimpé dunya na ieu haté. Sasimpé jajantung nu leungiteun geterna. Janten lali kana rupi béntang nu kapungkur salawasna nyarengan. Basa unggal rénghap peuting mupusan impian nu kungsi jadi alesan kahirupan. Nyileuk ngumbaraan purnama nu kahalang méga, parat ka sumirat fajar nu sajorélatan. Wilujeng énjing, Kanda. Runtuyan aksara dina salambar katrésna ditilepan deui méméh disamunikeun dina haté nu pangjerona.
30 Maret 2015 11:18:11
Léngkah-léngkah 'na Pudunan
Ku
“Sssttt… Atos, tong diémutan waé….” Ngagebah. Rét. Pikasebeleun, kakasépna pisan! Éndah. Gumenclang cahya srangéngé isuk neumbrag séréngéhna. Kebul hawa nyerebung tina rahuhna. Peunteu éta. Mindeng témbong malaweungna, matak hariwang, teuing ku naha. Taluk, teu wasa. Hihideung matana –sabiasana- ngagedor dada. Luk. Edelweis dumadak kaangseu béda. Haneut nyaliara, nyieuhkeun celecep nu ngaborogod ti peuting mula. Rérés. Rap. Ngagandongkeun tasna. Meungkeutkeun syal hideung kana buuk gondrongna. Jung. “Ganteng, jangkung…,” haréwos Si Ninit, nu pajar neundeun geugeut dina simpé. Béda jeung Si Sisil nu aléwoh curhat, “nyerah gué, misterius banget….” Enya, atuh. Ninit, Sisil jeung nu séjén mah da teu arapaleun nepi jero-jerona. Ukur dareukeut luarna. Pan “ka kamu hungkul énjoy cacarita mah” pokna. Perkara kaayaan kolotna, kuliahna, sagalana. Luh-lahna tara ka sasaha. Puncak suni. Aleum. Halimunan deui. Duaan ngajajanteng, neuteup kawah salila-lila. Mandeurikeun manéh. “Mending gé bébas, nya, Win? Kapusing-pusing.” Unggeuk. “Muhun, Kang….” Léngkah-léngkah 'na pudunan. Leuwih beurat ti mangsa nanjakna.
29 Maret 2015 21:19:34
SÉnsor
Ku Usman Ali M
Ngabayangkeun geus wegah, komo prakna. Mun teu kapaksa alatan beuteung ngusial, teu sudi teuing. Kajeun ditahan, dibekel ka imah. "Caritana hotél béntang tujuh, tapi nyangsarakeun! Setor eusi beuteung waé pasti kudu diuk!" Pikir téh. Panto didorong, poék mongkléng. Ngaléngkah asup, angger poék. Leungeun nyapaan témbok, nu ditéangan teu kapanggih. "Pan biasana hulu nolol ogé langsung hurung!" Laat-léét késang. Beuteung nambah ngusial. "Brooot...!" Bujur pipilueun riweuh. "Wilujeng, pasword sodara cocok!" Ceuk hiji sora luhureun sirah, bareng jeung brayna lampu WC.
29 Maret 2015 19:48:48
Naur Kanyeri
Ku Emalia Ilyas
"Mah, Nda tos kenging gaduh kabogoh kan nya?" ngaléndéan. Rada reuwas ogé. "Saleresna mah teu acan kénging. Nda téh sakola kénéh. Sakedap deui mayunan ujian. Tong waka heula nya...," ngusapan buukna. Hariwang. "Mamah maaahhh..." Ngajanggilek. "Sanés ku nanaon, Sayang. Mamah melang, kumaha kéh upami ngaganggu konséntrasi kana ujian? Hoyong teu lulus?" "Ihhh, tapi justru aya Si Aa éta, Nda janten langkung sumanget diajar. Pan tipayun nilai try out Nda réngking ka hiji, rata-rata nilai tertinggi. Si Aa mah pinter, pami Nda teu ngartos, anjeunna nu ngawurukkan. Sabar deuih. Mamah sareng ayah tara aya waktos kanggo Nda. Si Aa nu teu weléh ngaréncangan, nu sok nyumangetan pami Nda males ngapalkeun." Cahya béntang pating kariceup dina matana nu hérang ngagenclang. Cahya cinta! Cahya nu kungsi dipiboga mangsa rumaja. Kuring ngarénghap eungap ku karumasaan. "Kénging mamah kenalan heula sareng Aa-na?" "Isin." Ngeluk. "Naha?" "Saurna..., saurna, Si Aa téh. Mmm..." Asa-asa. "Kumaha?" "Tilas..., kabogoh mamah!"
29 Maret 2015 19:39:39
Pikun
Ku Valda Ali Mansyoer
Bapa téh pajuang ceuk sasaha gé. Sagala usaha hasilna jang anak pamajikan. Kungsi éta gé nguping kantos badé ngawayuh. Teu cios. Teu téga, nalika ningal Mamah lungsur tina beus nungtun budak opat. Bapa kacida nyaahna ka Mamah. Komo ka palaputrana mah. Dugika incu. Nyaahna kasaksénan. Saprak dikantunkeun ku Mamah. Bapa ilang sumanget, panyawat dararéét nyaketan. Lar sup ka rumah sakit. Beuki dieu Bapa jiga budak. Ogoan. Sagala hilap. Biasa nu tos sepuh lan pikun. Naon waé nu dikedalkeun. Itungan menit hilap. Sakali waktu Bapa nyarios, keukeuh teu acan tuang. Teu acan nuang obat. Abdi aral. Ngacaprak ka pun Bapa. Ayeuna. Unggal Bapa nyarios. Ku abdi dirékam. Janten pami Bapa protés kantun ditagogan rékaman. Bari abdi pok, "Tah Pa! Ayeuna mah Bapa moal tiasa ngangles, atos pan sadayana kahoyong Bapa dicumponan!" Sora abdi mangprang asa meunang. Bapa calik. Teu cumarios. Socana katawis beueus. Lajeng cisoca ngamalir dina damisna.
29 Maret 2015 11:48:41
Kapur Sapotong Jeung Nu GÉlo
Ku Yosef
Keur anteng nyegruk kana tihang listrik. Pletak! Tarangna aya nu nénggor. Pureleng. Buriak, bebenyit hungkul. "Nu gélo budug...! Nu gélo budug...!" Euyah-euyahan, naronggéngan. Jelema kolotna, garogodeg. Nyarenghél. Nu diténggorkeun, dialak-ilik. Trét. Sagurat kana tihang listrik. Colohok. Rut-rét. Kana gurat dina tihang listrik. Kana nu ngaguratkeunana. Kana kokodna. Tanggah melong puhu tihang listrik nu angger anteng lir pandita keur tapa. Culang-cileung. Séréngéh. Trét deui. Sagurat deui. Kabeneran aya pulisi ngaliwat. Ukur ngarérét. Kana guratna. Ka nu gélona. "Priiit...!" Teu maké hélm. Gocap tah. "Hiji cenah...," ngunyem. Melong gurat. Trét deui. Geus tilu gurat. Kabeneran tukang masang. Ngarérét anteb kana gurat. Séréngéh. Kutrat-kotrét. "Dua cenah..." Dina panas poé. Nu gélo anteng gurat-gerat. Teu maliré nu pating kocéak kana soloyongna beus nge-los erém. Jegér! Nenggel. Nu gélo ngacleng, kalahka seureurian. Biur ngapung. Teuing rék jadi déwa, teuing rék jadi malaikat, bisa waé jadi sétan. Abong nu gélo.***
28 Maret 2015 20:14:55
Ti Buhaya Kanggo Néng Béntang (2)
Ku Ahmad Fawzy Imron
Tos dua dinten ngumbar lamunan. Bet hoyong pisan hiji waktos mah ngajajar-jajar béntang dina éta lahunan. Lajeng nyarios halon, ngedalkeun eusining dada nu salami ieu saleresna tos kauninga ku salira. Muhun, perkawis murungkutna ieu manah. Perkawis suwungna kawantun téa. Da rumaos, kuring mung saukur pameget laip nu teu kantos lirén misono. Bari pami ngeunteung téh kalintang atra, kuring mah ukur kekebul nu hoyong nyanding sareng genclangna éta soca. Nyaan. Hoyong pisan ngajajar-jajar béntang dina éta lahunan. Bari neuteup teuteup sieup. Ngawangwang réwuan sugan. Manglaksa mugia. Mugi salira tiasa anteng. Ngaréncangan unggal tineung. Nu ahirna ngawujud janten carios nu bakal lana. Ah, tarik teuing rupina ieu kahoyong téh. Da geuning buktosna mah tos teu kaétang inbox nu capétang nyalira. Kantenan ngintun bbm mah, ukur cakra beureum nu janten waleranana.
28 Maret 2015 18:54:52
Kumis Bodas
Ku Rizky Chandra
Diuk, ngadagoan tukang cukur, nu keur ka cai heula. Luak-lieuk. Rohang leutik, dipapaés ku eunteung rubak. Rungah-ringeuh, bet kapireng sora nu ceurik. Ditéangan ti mana asalna sora. Juru rohang dikotéktak. Salambar kumis bodas keur utek-utekan, nginghak. “Kunaon?” Jep, tuluy melong. ”Nalangsa, keur betah jol dikurud! Cik, ménta tulung panganteurkeun ka nu boga kuring!” Keudeu. “Pan geus dipiceun, naha keukeuh?” Pelengkung, centang. Cleng, kana cukang irung. “Kuring betah nyicingan biwirna!” Hing deui. Karunya. Antukna teu jadi dicukur. Miang, ngagebér si Kukut. Nuturkeun pituduh kumis. Sajajalan manéhna cumarita, pangalamanana. “Tah di dieu!” Hawa tiis, mapag uing hareupeun hiji imah lebah mumunggang. Najan leutik, tapi resik. “Nuhun, Mah! Meni raos kopina, masakanana, imutna, nuhun!” Kapireng sora hiji lalaki. Reg. Ngahuleng. “Tah éta, matak kuring betah nyicingan biwirna téh. Tong boro hal pangleutikna, dalah tas sapatemon gé teu elat nyebut, nuhun. Manggih kakeuheul gé nuhun.” Kumis imut. Ngagajleng tuluy leungit kana cocopong konci.
28 Maret 2015 12:43:48
Naskah sateuacanna