FBS
Naskah Petingan Naskah Anyar Pangarang
Dina Legénda
Ku Dewi Mentari
“Bu, saurna kanggo Story Télling téh témana digentos?” Doni, nu keur ditungguan téh ngoronyoh datang. “Nyaéta atuh. Panitia téh meni ngagampangkeun pisan. Sakitu waktu nyantek kieu. Ih, protés gé teu dianggap.” “Kumaha atuh?” “Nya kumaha deui. Karunya barudak ongkoh.” pasrah, “Urang ngonsép deui. Téma ayeuna mah legénda cenah. Ké bubar sakola nya!” unggeuk. Reugreug ngalatih barudak téh ari jeung manéhna mah. Guru ngora, pinter, jeung daékan. Ideu-ideuna galahar deuih. “Pami témana legénda mah, atos wé Tangkuban Parahu, Bu.” “Teu anéh atuh.” “Mending nyandak nu tos dipikawanoh. Tapi alurna dimodif. Properti sareng kostum diluyukeun sareng téma.” Sumanget. Jempol diacungkeun tanda satuju. Saminggu latihan ampir unggal poé. Ayeuna latihan panungtung. Ningali hasil jeung sumanget barudak, kacapé asa kaubaran. “Saé nya, Bu.” Doni nu diuk gigireun ngoméntar. Dijawab ku unggeuk. “Tos lami abdi hoyong janten Sangkuriang.” ngagerendeng, “Ibu nu janten Dayang Sumbina.” tuluyna. Laun. Tapi atra ‘na pangreungeu. .
24 April 2015 15:23:23
Réinkarnasi
Ku Bune Upik
Ngajanteng di buruan Mayasari Plaza. “Antosan, nuju parkir,” cenah. Dulugdugdag, élékésékéng. Jol, dipelong, hareugeueun. Gusti, dedegna, teuteupna, imutna, nyeplés manéhna nu geus dikubur jeroeun dada. “Damang?” Pokna. Teu wasa némbalan, ukur manjurkeun imut. Lir munding diténdok, nuturkeun ka tempat parkir, sup kana mobilna. Dius muru ngalér. Paheneng-heneng. “Dupi bubur Kaléktoran aya kénéh di kieuna?” Muka obrolan. “Aya,” cekéng. Gusti, ka mana uing nu biasana galécok? Ah, ngérakeun pisan! Piraku ngadadak kemba kieu ieu téh? Hadéna surti, miheulaan galécok. Uing teu éra teuing. Tapi ceuli leuwih rebing kana sorana, lain kana naon nu diobrolkeunna. Sorana, seurina, duh naha sarua? Kalangsari geus kaliwat, parat ka Karangresik, anteng galécok. Ukur mairan ku kéom, jeung maling teuteup. Dulugdugdag beuki rosa. Ah, sebel, sebel, jadi poho kana nu rék dibadamikeun. Mobil eureun, kapegat macét. Leungeunna nungkup leungeun uing. “Nyarios atuh,” cenah. Ngalieuk, neuteup. Gusti, katumbiri dina teuteupna, dina imutna. Kembang ligar jero dada. Éndah, kacida.
23 April 2015 21:33:55
Diteuleumkeun Sétan
Ku Emalia Ilyas
"Bongan teu tiasa diélingan atuda!" karasa usap deudeuhna. Samangsa kuring rambisak dina keukeupanana. Ceurik ku kanyeri. Asa diteungteuingan. Geus tilu kali karaheutan ku bebengok nu ngaranna lalaki. Bangsat kabéh sugan mah. Euweuh nu ngaranna wareg cukup ku hiji. Sétan kabéh lalaki mah! Kurang kumaha kacinta, kanyaah, katut kaawak-awak disérénkeun. Dasar anjing belang! Sagala katugenah budal dina lahunanna. "Heup! Heup! Tos jep ah! Keun nu tos kalangkung mah tong diémut-émut!" pokna, imut. Nyengkatkeun gado. Ngusap deudeuh cimata nu nyurucud. Gabrug kuring nangkeup, tipepereket. Manéhna ngusapan tonggong. Ramo-ramona ngélékéték punduk. Laju kana buuk. Celengok nyium pipi, mapay kana ceuli..., biwir! Nungkup inghak jadi hégak. Manéhna nuyun ka kamar. Teu wasa nolak. Kaburu karungkup ku napsu keur nutupan raheut nu nyeri. "Ulaaah...," kuring humarurung. "Ssst, urang silih landongan. Pan urang sami-sami pacundang cinta," haréwosna haroshos. Duaan teuleum dina sagara. Jelegér! Aya ombak neumbag jandéla kamar. "Anjirrr, lésbong geuningan!" kedepruk, gorobas!
23 April 2015 19:25:05
Hajat Bandung
Ku Eni Setiani
"Bandung jadi leuwih éndah!" puk-pok saban jalma nu geus ningali kaéndahan Bandung, dina raraga mapag Konfrensi Asia Afrika. Nyi Éha jeung Mang Jum'an, panasaran. Kencling, arindit. Ngajugjug kota Bandung. Anjog ka nu dituju, maranéhna hookeun. Jalan Asia-Afrika jadi éndah. Bandéra tingkélébét, trotoar dipapaés ku pot kembang nu baradag. Korsi nu asup diuk duaneun, encal-encalan. Tangkal kai nu badag, ditundaan anggrék nu keur karembangan. Poster persidén ti saban nagara ngeuyeuban mapaés sisi jalan. "Éndah nya, Kang? Lamun salawasna kawas kieu, julukan 'Bandung Kota Kembang' luyu pisan!" ceuk Ny Éha, panonna terus niténan sabudeureunana. Geus ngarasa cukup jalan-jalan, maranéhna mulang. Peutingna, malem Juma'ah. Tanggal 24 April, panceg jam satu, aya nu ngagebur ti beulah kalér. Ti puncak gunung Tangkuban Parahu. Sorot panonna nyumirat, bagja. "Warga Bandung...! Poé isuk, kula jadi diistrénan...!" Laju Dayang Sumbi ngebutkeun karémbongna. Bray! Hiji raray pameget, ngalangkang di langit sabudeureun Bandung.
23 April 2015 15:50:24
Kuncén Sumur Tujuh Kapihapéan
Ku Rohendi Pandeglang
Langit Banten ceudeum. Gunung-gunung nyarumput, pihujaneun ngagarayot. Jukut singkuniang harudang, dina jajalaneun ka Sumur Tujuh. Kupédah arang katincak kunu jarah. “Padahal Mulud, tapi suwung, kapegat banjir kituh?” gerentes Abah Kuncén. Béh kalér; kadeueleu ngaplakna cileungcang di Batawi. Béh kidul; Cibungur, Ciujung lébér, ngeueum imah-imah sisieunana. Doang biasa, ukur nyésakeun érang-érang jeung suhunan. Pangeusina jarojong baé. Teu humaregung aringgis kacaahan. “Panén Mie instan jeung Air Mineral deui yeuh!” cenah. Aya nu geugeuraan muru Sumur Tujuh. Bikang-bikang silih tegeran. “Abah... mihapé anak, tuh palid na cileungcang, ka Batawikeun” ngalimba. “Ari daria saha jeung deuk kamarana kitu?” gasik nalék. Tacan kaburu dijawab, nu mihapékeun ngarajlot ka Sumur Tujuh, maruntang kana tungtung pelengkung katumbiri warna-warni. Abah ngarérét ka lebak. Bréh… walungan umpal-umpalan. Hiji tolombong angkleung-angkleungan ka Batawikeun, eusina gogoaran. “Pamuga sing jadi jelema céng, lawungkeun kahayang Ciung jeung Wanara!” Dina jajampéanana, Abah nyelapkeun rasa jeung kahayang, kana orok nu rék ngalalakon. Jleg… pamingpin.
22 April 2015 13:47:54
Lalampahan Peuting
Ku Syarif Zainal bidi
Najan hujan ngaririncik ti soré mula. Mamat teu ieuh ngarasa wegah. Rap, maké jas hujan nu tatambalan. Ceg, kana lampu sénter nu satia maturan. Manéhna leumpang mapay-mapay erél karéta. Tirisna hawa teu ngajadikeun Mamat ngarasula. Ukur dicaangan ku cahaya sénter. Panonna niténan sambungan beusi jeung baud, bisi aya nu robah. Sanggeus leumpang satengah jam, Mamat ngarempod. Saprak kajadian tabrakan karéta, manéhna kakara deui ditugaskeun ka jalur ieu. Beuki deukeut ka tempat tabrakan, haténa beuki ringrang. Teu ku hanteu deuih, lampu sénterna ngadadak pareum. Di hareupeunana ujug-ujug aya karéta ngabagug. Mamat kasirep, sukuna ngaléngkah sorangan. Di jero gerbong geus loba panumpang. Kabéh tarungkul, taya nu ngomong. Piriwit disada, karéta mimiti maju. Mamat ukur wasa calangap, basa para panumpang taranggah. Mamat teu bisa nyoara, sumawonna ingkah. Sabot kitu, torojol jelema ti gerbong séjén, leungeunna ridu ku babawaan. Bari sésélékét téh biwirna teu eureun bacéo, “Cangcimén...cangcimén...! Kacang, koaci, peremén...!”
22 April 2015 08:20:28
Katumbiri Di Kutamaya
Ku Ai Wawang
Béak Gending, méngkol ngulon. Ngarandeg, sakedapan. Jalan Kutamaya. Sagalana geus robah. Taya pasawahan. Taya lapang badminton. "Capé?" song, anduk leutik. Buntut kudana oyag basa manéhna unggeuk. Taya sagurat ogé imut. Tayohna manéhna can sugema latihan. Ngalungsar sisi lapang. Manéhna nyoloyong ngadeukeutan. Gék, gigireun. Selengsengna neumbag haté 'nu lalambakan. "Iraha mulang, San?" "Minggu payun, pameng ujian!" "Latihan minggu ieu mah bonusan nya?" Ngaharéwos. Adek naker. Eundeur jajantung 'nu karék waé kareureuhkeun, ketugna dua kali biasana, basa nyeungseung hariguna teu ngahaja antel. "Enya cuang ngasakeun smash!" Cekéng. "Nay, tong ngaruksak turunan. Apa apal pisan, anak saha Sandi di lemburna. Masing adug lajer tipoporosé ogé. Tujuh turunan geus dicorét beureum!" Kapireng pisan. "San...!" Jeduk. "Punten, kokna Um!" Budak rumaja, malas taunan. Nyolongkrong nyokot kok. San? Taya sagurat ogé imut. Tapi sorot socana 'nu cacarita. Tingbarasat mangpirang warna, nutug ketug jajantung 'nu dumadak asa apluk-aplukan.
21 April 2015 19:24:04
Ceu Engkar
Ku Asp Komara
Nyebut euceu sotéh pédah ka dunungan. Minangkana mah ngaragangan. Da ari umurna mah sahandapeun kuring Ceu Engkar téh. Najan anakna leuwih réa. Satilu-tilu. Jalu wungkul deuih. Nu unggal poé ku kuring dijajapkeun ka sakola jeung ka kampusna. Puguh lalakon nu pikakeueungeun. Ari budak batur tangginas dianteur-anteurkeun, sedengkeun budak sorangan kalah dipandeurikeun. Reg di hareupeun panto gerbang téh biasana dipapag ku tirilik budak. Atawa sok pareng nangenan budak keur ngalangeu bari nanangkeup tas. Ayeuna kalah suwung. Euweuh kucir-kucirna acan. “Bieu téh Si Enéng dicandak ku Endén, saurna badé dijajapkeun ka sakola,“ Bi Asih kaburu sasadu tiheula. Gebeg téh. Rét, kana jam. Sanggeus ngawiat konci mobil, deregdeg wé. Nu diudag nyampak keur laleumpang. Da nu dijugjugna teu pati anggang. Sanggeus karonjang, budak nu keur dikakaléng téh tuluy dijéwang leungeunna. Katara reuwaseunana. Digelendenganana mah engké deui wé. Ayeuna mah kuring tacan sayaga. Pikeun nyaksian deui rindat Ceu Engkar nu sok ngotélan rasa.
21 April 2015 13:45:07
Asmaranista
Ku Godi Suwarna
Kemah geus ngadeg. Purnama ngempur di langit wening. Talaga boborélakan. Gogonjakan bari ngariung durukan. “Hitar! Mana hitar?” Hitarna digenjrang-genjréng. Der nyaranyi. Beuki peuting, beuki ramé. Aréak-éakan. Teu maliré talaga képlok caina. Beberekbekan. Aya nu mucunghul. Ngolébat ka lebah kémah nu beuki sahéng. Pencrongna hurung. Semu héjo. Ngawas-ngawas nu keur kémping. Ruy-rey. Lalanjung. Kitu nu karasa sabada kémping. “Asa parias geuning. Gering?” Guru Olah Raga mariksa. Kapaksa mulang ti heula. Ngadon ngalempréh di enggon. Leng. Éling-éling keur dijiad ku Ajengan. “Kasandingan Nyi Gumiling,” ceuk Ajengan. Beuki mindeng ngimpi tepung jeung wanoja nu gamuleng. Beuki begang da méh tara barangdahar. Sok sarebel. Ganti bulan. Beuteungna badis nu busung. Rerencepan dibawa ka rumahsakit. Dipariksa. Dokter gogodeg. Tuluy ngaléos. Teu lila, ngurunyung deui jeung dokter-dokter lianna. Diriung-riung. Digulanggapér. Tinggerendeng. Garogodeg. “Kumaha Pun Anak téh, Dok?” bapana lah-lahan nanya. Dokter tingharuleng. Bangun hareurin ku létah. “Reuneuh geuning Si Ujang téh,” walon Dokter. Sorana halon kacida.
20 April 2015 17:04:39
Béda Rasa
Ku Teti Taryani
“Da tos lami, Bu, abi mah gaduh kasakit lambung akut.” “Kutan, lambung akut?” Gap, beuteungna dirampa. Geter halon, ngulisik méré tangara nu keur mitembeyan hirup. Clak, késang Imel maseuhan tonggong leungeun Arum, guruna. “Aduh, Ibu, nyeri...!” Imél muringis. Késang renung minuhan tarangna, maseuhan irung jeung runcangna. Leungeunna muntang kana pigeulang. “Nyeri, Mél? Atawa isin?” Sot, nu muntang. Torojol indung bapana. Duanana ngaheruk. Hareugeueun, rék incuan lain wayah. “Ngahaja, nya, hayang mupuas?” Pokpokan indungna Imel. Panonna ngulincer ka Arum. “Ssst... Mah, éra atuh,” salakina ngagebés. Teuteupna beueus. Unggeuk ka Arum. Nu geulis. Nu bageur. Nu teuteupna liuh. Nu angger soméah najan manéhna kabéngbat ku nu séjén. “Teu langkung Ibu badé nyarios naon. Mung hapuntenna, mangga Imél candak mulih. Sakantenan ieu tawiseun, buktos pengambilan berkas. Ogé buktos sérén-sumérén tuang putra. Hawatos, bilih babar di sakola.” Saméméh indit, paadu teuteup. Nu hiji ngagalura. Hijina deui, ilang rasa.
19 April 2015 13:59:56
Naskah sateuacanna