FBS
Naskah Petingan Naskah Anyar Pangarang
Bunga
Ku EMI MARYAMI
Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Teu miroséa nu keur umat-imut, seuri bungah dina tungtung korsi panjang hareupeun patamanan. Sorangan. Teu maliré nu keur ceurik kanyenyerian ngawut-ngawut buukna sorangan nu teu béda jeung ramat lancah satukangeun sarigsig kamarna sorangan. Reg. Gigireun kamar nu ceurik. Rekét. Lalaunan. Geumpeur. Nyampeurkeun nu melong kosong luhureun risbang. “HIV, Bunda…” ngadégdég ngacungkeun keretas nu titadi dikeukeuweukna. Kudupruk gigireun risbang. Nyuuh gigireun risbang. “Bunga…” geter sora satukangeunana. Sora nu kaluar tina biwir bapana nu ayeuna diuk dina korsi roda alatan kacilakaan sab harita keur diranggeum ku narkotika nu durjana. “Hampura, Anaking…” aya inghak karumasaan léwat saking mirig kedal ucapna. “Balikkeun kasucian Bunga! Balikkeun kasadaran bunda!” belewer keretas nu murag na lahunan bapana. Beretek. Jeblag. Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Ngaliwatan seuri jeung ceurik séwang-séwangna. Cekiiiitttt. Jedak. Wur. “Bunga…” haréwos indungna neuteup kalangkang gupayna.
18 Juli 2014 08:09:54
Hiji Suhunan Dua Cinta
Ku Dadah Hidayat
"Gusti, kedah kumaha jisim abdi." Saban janari, handapeun hiji suhunan, cimata murubut maturan namprakna dua dampal panangan. Poék haté nyarandé kana du'a. Alam ngusapan ku jemplingna. Nangtayungan kaweningan cinta awéwé nu dirungrum kabingung. Ésih. Emh. Mun seug mamah sareng papah araya kénéh! Meureun moal nuturkeun Ceuceu. Moal kieu jadina. Isuk-isuk, di méja makan, handapeun suhunan nu sarua. "Majeng ka sapuluh taun, sepi." "Sadayana lepat Ceuceu, A. Hapunten pisan." "Mugi hiji waktos ceuceu ngartos." Gebeg, reyyy! Hapa. Kecap nu ngaruntagkeun jiwa. "Siiih!" ngetrokan panto kamar. "Saur Aa énggal! Bilih kasiangan!" "Muhun, Ceu." Bray panto. Hélok. Aya ku geulis adi téh! Sidang. Tungtung kuliah nu diarep-arep ku saban mahasiswa. Lulus mulus cita-cita. "Do'akeun nya, Ceu. Kahoyong mah cum laude." Mobil disetater paneuteup ceuceu. Laju ngageuleuyeung tengtrem. Peutingna. Nalika ceuceu ngundeur pucuk impian, panto kamar Ésih ngarekét. Belenyéh dua lambey imut birahi. Ngahiap duriat dina amparan rénghap seuneu.
18 Juli 2014 00:53:47
Panjang Duriat
Ku Deni Riaddy
Asa ngimpén numawi! Tiasa sasarengan deui sareng Kang Nanang. Imutna. Teuteupna. Nu tadina mung ukur aya dina implengan. Sawangan. Kiwari laksana. Sapuluh taun kalarung, Kang Nanang nembrakeun kanyaahna. Abdi disuhunkeun ka Bapa. Tunangan. Ti harita ogé Nining teu weléh ngagoda. Ahirna mah abdi nyerah. Kang Nanang beuki nebihan tina haté kuring. Kang Nanang ngarangkep sareng Nining. Ti harita, Kang Nanang diicalkeun tina émutan sareng haté abdi. Minggu kamari. Tepang deui sareng Kang Nanang nuju bukber. Uihna, Kang Nanang ngedalkeun, hoyong ngajangkep sareng abdi. Teu diengkékeun. Dongkap ka rorompok, langsung nyarios ka Bapa. Diwidian. Énjingna nikah! Abdi sadar. Résiko nikah sareng Kang Nanang mah moal tiasa ngapimilik sagemblengna. Panasiban abdi panginten. Dengdem? Gusti! Mugi sing ditebihkeun tina rasa éta. Abdi kersa janten nu anom sotéh, pédah sareng Nining mah, tos dalit ti aalit, jadi batur sakasur di kosan jaman kuliah. Terang adat. Tara aya nu disumput salindungkeun. Ongkoh panjang duriat wé…
17 Juli 2014 17:31:36
Labirin Bungur
Ku Tatin tansah prihatin
Kasono anjeun, jeung kuring. Kasono nu teu nyoara Ninggalkeun tapak guligah Ngaléngkah tina lalakon nu teu maké naskah. Di akhir peuting di tungtung simpé, ngaran anjeun terus ka éjah. Ngan anjeun nu ulin na impénan. Teu apal kumaha cara mohokeunana. Teu ngahaja niténan anjeun. Teu kahaja deukeut jeung anjeun. Tina ungkara nu basajan jadi ngamalir carita kahirupan urang duaan. Resep ka anjeun téh, bruk-brak saayana. Taya nu disumputkeun. Geugeut ka anjeun téh, lucu ku oconna. Aya anjeun, layung kelirna kasumbaan. Rumpaka jadi éndah, ngamanglé kembang kacapiring. Nguwung-nguwung na langit haté. Gancang teuing datang mangsana. Urang jadi Pataréma rasa, teu sasari, lain kuduna. "Ucu. Ucing sumput waé ih na lulurung qalbu, Aah." ceuk anjeun tina BBM. "Hong ah...! Kapendak. Aah capé nya milarian hakékatna?" "Wkwk kwk kwk." Kitu jawabana. Ehm... Nu pasti. Urang keur leumpang dina labirin impénan nu lungkawing, pinuh ku kingkin jeung kasono. Labirin bungur nu moal aya tungtungna.
16 Juli 2014 22:16:05
Ai Titi
Ku Eni Setiani
Piisukaneun lebaran, pasosoré. Sora dulag patémbalan ti unggal masigit. Bi Onah hulang-huleng di tengah imahna. Selengseng, kaambeu pasakan ti dapur tatanggana. "Ai...! Hampura Ema. Lamun aya kénéh Bapa manéh, kabeuli kéréwédan-kéréwédan waé mah!" gumarendeng. Kulutrak, panto imah aya nu muka. Gentak dirérét. "Ma, cuang ngadamel kupat!" Ai Titi budakna Bi Onah ngajingjing cangkang kupat. "Heug, cuang isikan heula béasna!" témbal Bi Onah. "Ku abdi wé ngisikan mah, Ema ka masjid, nitip kanggé zakat Fitrah!" ceuk Ai Titi. "Ti mana duitna? Béas gé ngan aya saléter!" ceuk Bi Onah. "Sakedap nya, Ma!" Ai Titi ngaléos ka kamarna. Teu lila geus nyampeurkeun deui. "Tah, Ma...!" Ai Titi ngénéngkeun céngcéléngan hahayaman. Pro...! Dipeupeuskeun. Duit pabalatak dina samak. "Cuang beulikeun baju Ai wé, nya? Améh isukan ginding!" ceuk Bi Onah bari ngumpulkeun duit. "Ih, ari Ema. Wajib mana, mésér acuk lebaran atanapi mayar zakat Fitrah?" témbal Ai Titi, sorot panonna katumbirian.
16 Juli 2014 19:54:12
Handapeun Hujan
Ku EMI MARYAMI
Gebeg. Leungeunna nu keur anteng nulis aya nu metot. Sakelasna nu récét nungguan root hujan ayeuna jiga gaang katincak. “Naon?” Marni nyureng. Holis pageuh teu ngalésotkeun ranggeumanana, paadu teuteup sakedapan méméh Marni dibetot kaluar ti kelas ka tengah lapang ka handapeun hujan teu maliré Marni nu peperejelan hayang leupas. “Ih, ari Holis ku naon? Jiga nu kasurupan!” Marni gogorowokan ngéléhkeun séor angin jeung hujan tapi teu walakaya jang ngaleupaskeun dirina. Ranggeuman Holis jadi kana dua leungeunna. “Marni!” pokna patarik-tarik jeung hujan. Marni kerung. Uleng. “Percaya teu? Holis bisa ngeureunkeun ieu hujan?” neuteup langsung ka jero mata Marni nu wening. Lalaunan, ranggeumanana leupas. Ranggah ka langit, “Hujaaannn! Heup! Eureun!”. Marni nu jibrug ngabigeu teu kiceup-kiceup neuteup Holis. “Hujaaannn! Pliiisss! Eureun heula ayeuna sangkan Marni percaya yén Holis bogoh ka Marni!” gorowokna tarik naker. Babaturan hareupeun kelasna surak. Marni nu ngajenghok gogodeg tuluy napelkeun curukna semu médéng kana taarna sorangan méméh lumpat.
16 Juli 2014 08:06:01
Hiji Beurang Di Mumunggang
Ku Nana Sukmana
SOR, duwegan kalapa héjo. Gula kawung meunang ngurud ‘na kararas. Regot diinum. Caina karasa meueut. Kawas imut anjeun. Nyaksrak kana saban ringkel urat. Nyieuhkeun sésa halabhab. Sabada saparat beurang ngawelah lemah. “Kadé ulah capé teuing, apan hanca pajengeun sakitu upluk-aplakna.” Sora anjeun, lirih. Tungtung karémbong ngusap késang dina tarang kuring. Seungit pucuk entéh. Sakilat ramo anjeun diranggeum. Diantelkeun kana pipi. “Keusrak, nya, Kang? Tos séép ku sasanggaleun.” Héhérang soca seuseukeut panah. Niruk mamaras. Kuring gideug bari imut. Keur Akang mah salempay sutra, Geulis. Ramo gawé, ramo rancagé, ramo nu angger mépéndé. Di landeuh, walungan patingarileu. Caina palid ka hilir. Tuturubun lebah curug, antaré ‘na lebah leuwi. Tapi tara kadéngé rumahuh sanajan kudu ngaluncatan batu, nyorang sédong. Kawas anjeun. Tara ngangluh sanajan nyorang tanjakan. Tara humandeuar mangsa nyosoh heucak. Bangbaluh teu weléh dibungkus imut. Padahal Akang hoyong nguping renghik anjeun. “Ngangluh moal mecatkeun huut tina gabahna, Kang.” Reup peureum. Dunya mabra.** (14-07-2014)
15 Juli 2014 23:47:06
Serimpi
Ku Nena Cunara
Gebrug. Tipaparétot kaluar. Buuk cepakna awut-awutan. Baju ngaléléké. Nyoléndang kantong, ngagigiwing sapatu téplék sabeulah. Can kaburu dipaké. Garudas-garidus. “Dasar lebokeun tétélo. Teu nyaho wayah. Bangké! Babi!” Kutuk gendeng. Matapoé muncereng, teu ngiceup naranjangan awakna. Ngungkug muru setopan beus. Clak, naék jalur limalas. “Alun-alun, kiri!” Tuturubun ngajugjug pangreureuhan maneuh. Tempat nengtremkeun atina, mun pareng rungsing ngabarungsinang. Ndalem Musikanan. Gék, handapeun iuh-iuh caringin. “Raimu kusut buanget. Gégéran menéh, karo bapa sambungmu, po?” Haré-haré. Kusiwel. Pelenyun. “Ora éntuk ngroko nengkéné, Pi! Ngajéni sing poso.” “Saiki, ora ono ngajén-ngajénan. Ononé, jegal-jegalan. Karo, sikut-sikutan!” “Bocah uédan. Dikandhani, ngéyél!” Mbah Giyem, ngagebés, ngosom. Sisigna nyuhid. Gending Sabrangan, laju gending Ladrang, ngungkung, ngawirahma. Koréjat! Tina sarigsig beusi, paneuteupna museur. Cipta, karsa, raga, rasa, milu ngacacang. Ngaréngkénék. Nyerimpi! Titik pancer madhab papat, disaba ku bentik leungeun katut keleter ramo-ramona. “Serimpi Babul Layar”, ngajaul ka alakpaul. Na tungtung impi. Aya kakangen mokaha ngagalura. Nganti balébat. Susuganan ngolébat. Liwat!
15 Juli 2014 14:31:33
Do'a Jeung Kasono
Ku Yana Suryana
"Ema, Ujang mios, Ujang seja ngadu nasib di nagri deungeun. Hampura Ujang, Ema." Bareng jeung cipanon, tarang si Ujang nu lir téja mentrangan nyuuh kana lahunan indungna. "Bral Sujang, Ema nu sakuduna ménta dihampura. Hidep kudu nandangan panghina batur, alatan hirup urang nu batan sakieu. Ngan ukur do'a bekel ti Ema. Tong hariwang Sujang, sanajan kaayaan awak sabeulah, umur geus cueut ka hareup, Ema masih bisa nyambung poé." Indungna bari ngusapan sirah si Ujang. "Ema, lamun seug Lebaran ayeuna Ujang teu mulang, lain harti teu bakti ka anu jadi indung, tapi Ujang teu sudi ngambeu bau sungut jalma nu teu weléh ngajejeléh. Ema, lamun seug Ujang ngumbara salawasna, dina éta miliaran kilométer, aya Ujang keur galungan, bégalan pati jeung kahirupan. Ema ogé tong hariwang, Ujang bakal meunang, sabab pakarang Ujang do'a jeung kasono Ema".
14 Juli 2014 12:03:26
Antara Solo-Tasikmalaya
Ku Erwin Wahyudi
Ditakdirkeun tepung deui 'na ieu karéta. Batin teu eureun sukuran ka Pangéran, sabot nyérangkeun pamandangan di luareun jandéla. Ngan, sakapeung panon jeung ceuli téh asa keur dirérab. Panas kabina-bina, nempo manéhna uplek jeung nu di gigireunana. Uyuhan daék ngarangkep jeung aki-aki, ih! Euweuh pupurieunana. Kasép kénéh aing! Kuliah Subuh ka masjid agung, caritana mah. Sangkan euweuh nu curigaeun, kopéah dipakékeun kana sirahna. Duh, bagjana. Leumpang pagégéyé 'na jero hiji sarung. Galécok, bari meusmeus mongpokan ceuli séwang-séwang, bati katingker ku dor-darna mercon. Jalan HZ Mustofa nu jadi saksi. Éndahna cinta jaman sakola. Lamunan kagareuwahkeun, basa éta aki-aki perlénté turun di setatsion Gombong. "Ngalamun, nya?" cenah, ditéma ku nyodaqohkeun imutna nu ngirut. Atoh. Reuwas. Hémeng. Pagalo jadi hiji. "Saha nu nembé?" cekéng, bari jajantung mah anteng tatalu. Teu ngajawab, kalah ngangkat taktakna dibarung ngadilak. Gunung és bitu. Uplek. Nyambung-nýambungkeun lalakon lawas. Kembang sataman laligar deui, tutas ngadéngé iber pikabungaheun. Anyar pipirakan, cenah.
13 Juli 2014 21:25:07
Naskah sateuacanna