FBS
Naskah Petingan Naskah Anyar Pangarang
Wira Ning Dia
Ku Rohendi Pandeglang
Tengah poe. Romadon poe ka tujuh. Karaton Tirtayasa ti kajauhan kadeuleu ngalentab-lentab, direrab panon poe. Wirasuta, prajurit teureuh Kanekes nu ngabdi ka Sulton, ngajega, pageuh nangtung, teu kabawakeun nagog doang ponggawa sejen. Panonna buburilengan inggis kapalingan deuleu pibahayaeun. Batur-baturna ngalalaga. "Dia mah doang deuk jadi pangagung bae Wira, meuni taya kacape. Barinageh ponggawa mah ponggawa bae, ulah ngimpi hayang jadi pangagung karaton" nyenehkeun. Wirasuta ukur imut, nyingraykeun kesang na pipi ku tungtung biwir nu naek ngarenyu. Siet... Jleg... Teuin ti mana datangna, bol ngabedega Ingkang Sulton, di hareupeun maranehna. "Wuduh... Salam kangjeng, ieu yeuh Wirasuta mamaksa kami istirahat eta, kitu tah Kangjeng Sultan!!" Rampang-reumpeung hariweusweus. Sultan teu nembongkeun kuciwa, samalah ngasongkeun duit benggol sababaraha siki, kanu ngagurijag, samemeh ngabelesat deui ngiles. "Bagoooor... Wiraaa tuuuh... Milik mah moal pahiri-hiri...heuheuy!" Ajrag-ajragan haren, atoh jasa. Mangsa Saptonan, aya nu di benum jadi Pangagung nyangking Panglima Perang Tirtayasa, nelah Pangeran Astapati alias Wirasuta. Para ponggawa nu dibenggolan di pangjagaan, ngahuleng...
25 Juni 2015 23:50:36
Sabungkus Kolek
Ku Rizky Chandra
Panceg nepi bedug Ashar, karung karék kaeusi satengahna. Teu cara sasari, sok pinuh. Saprak nincak bulan Ramadhan, unggal sore téh nikreuh, kaluar asup paimahan. Kokoréh kana wadah runtah. Hiji-hiji gelas palastik nu kapanggih diasupkeun. Layung hibar, basa anjog ka pangepulan rongsok. Eusi karung dijual. Genepréwu disakuan. Leumpang deui. Cinekul, lebah parapatan. Anteng neuteup barudak sapantaranana, ngaramèn. Atawa ngelapan kaca mobil maké kamocèng. Kuniang, milu nyelap dina gimbungan jelema nu mareuli kolek keur buka. Duaréwu, jadi sabungkus kolek. Patréwu jadi sabungkus goréngan. Ngong adzan Magrib. Manèhna. Nyampeurkeun, barudak nu ngarumpul handapeun tihang lampu stopan. “Hèy, saha nu saum?” Marelong. “Abdi... Abdi...!” Ngaracungkeun leungeunna. “Urang buka sareng yu, ieu abdi gaduh kolek!” Arunggeuk. Palastik disoékeun. Raéng bareng ngucap dunga buka puasa. Mapay saregot-saregot kolek pada nguyup. Sésa saeutik. Ku manéhna diuyup. Garogonjakan, tingcamuil kana goréngan, tuluy jempé basa aya mobil sedan eureun, nglaksonan. “Dén Andi, hayu Mamah tos ngantosan.” Supirna ngagupayan.
24 Juni 2015 22:10:44
Puasa Loba Kasieun
Ku Zv Yosf
Bulan puasa ayeuna mah asa ahéng-ahéng teuing. Ti mimiti poé ka hiji, ka-ahéngan bulan puasa katénjo pisan. Bruk-brak nu sieun ku dosa. ''Sieun kalepasan ngomongkeun batur,'' ceuk nu nyumputkeun biwirna dina saku kaméja. ''Sieun nénjo nu teu meunang katénjo,'' pokna nu keur uyup-ayap teu bogaeun panon. Teuing di mana nyumputkeun pangdeuleuna. ''Sieun sadéngé-déngéna,'' gorowok nu teu boga ceuli, sanggeus kerang-kerung maca gerenyemna pananya. ''Sieun nyabak nu lain cabakeunnana.'' ''Sieun ngaléngkah ka tempat maksiat.'' Ukur gogodeg. Puasa geuningan jadi loba nu jadi tanpadaksa. Ras kana pangabeuki, resep ngomongkeun batur, resep nempo pamajikan batur, resep ngadéngékeun pitnah, resep jeung resep nu dicaram ku puasa. Poé ka dua. Sanggeus saur. Baham, panon, ceuli, leungeun, suku, kajaluan, dibebes-bebeskeun kana peti. Ras deui kana haté nu sok dengki, dibedél. Lung kana peti. Uteuk nu sok mikir kotor. Lung. Asa mending jeung sirahna sakalian disimpen. Lung. Aman ayeuna mah. Tiis. Simpé. Hampang. Sanajan kudu gugulutukan.***
24 Juni 2015 04:13:49
Nu Néangan Fitri
Ku Ahmad Fawzy Imron
Geus teu jelas rupana. Kekebul jalan nu unggal poé maturan, nutupan unggal gurat beungeutna. Najan ti kajauhan, sok kadéngé rénghap jeung ketug jajantungna. Kadang narikan, kadang ukur hawar-hawar saliwatan. Pangawakan jangkung tur rengkung. Ngécéskeun kacapé nu dikeureuyeuh mangtaun-taun lilana. Dina leungeun katuhuna, aya nu dijingjing. Geus hangru. Dibulen ku getih garing. Haténa. "Ilaahi...abdukal aasiy, ataaKa...." Mun geus asup kana tanggal hiji romadon, kalimah éta nu sok kadéngé dijorowokkeun ku manéhna. Léngkah nu teu eureun digugusur. Mapay-mapay jalan, bari tuluy ngadalitkeun manéh jeung unggal kekebul. Pérnah hiji waktu mah katingali manéhna ngécagkeun haté nu geus hangru téa. Diteundeun luhureun batu. Diilikan. Dipencrong salila-lila. Tuluy manéhna ngagoak. Ceurik satarikna. "Ilaahi, lastu lil firdausi ahlaa...."
23 Juni 2015 23:53:59
Anu Owah
Ku Abdul Haris
Di lembur 'nu deukeut jeung tempat kasabna, manéhna téh warga anyar. Indit-mulang cukup leumpang. Sagédéngeun gapurana, aya masjid méwah leutik. Harérang sarwa diposlén. Sapopoé kaliwatan. Hiji mangsa. Ditotopi mulang kalayan laliwung. Kontrak gawéna béak. Ngong adan asar. Niat dadakan mitembeyan ngama'mum. Abdas. Sup! Bréh. Kaligrafi mararanis turta resikna rohangan. Éndah. Imam, muadzin jalma éta-éta kénéh. Karang sagedé kaléci palebah pipi kéncana. Soméah. Solat berjamaah duaan. Wiridan. Laju nuluy muru imah. Méh deukeut kana golodog. "Hadeukh, ku limpeuran!" gerentesna. Rarampa kana sirahna. Topina tinggaleun. Gedig! Balik deui. Taksiranana di tempat abdas. Anjog. Olohok.Taya masjid. Di tempat tadi, rembet eurih. Tengahingna ébréh pundamén batu. Lukutan. Cileuncangan. Hideung. Bau. Rarat-rérét sabudeureun. Panasaran. Suwung. Yakin teu nyalahan tempat. Nampiling karep. Lain ngimpi. Gebeg! Ngudupruk. Rét! Peuntaseunana. Rudin. Nu owah mamawa runtah. Ditotopi beureum. Karang sagedé kaléci palebah pipi kéncana. Diéak-éak bebenyit.
23 Juni 2015 21:06:52
Moyan
Ku Gani Kandhiawan
Basa papatong medar jangjangna, bangbara incah nyiar mangkakna kembang. Panonpoé ririakan bangun nyeungseurikeun nu ngadon moyan. Langitna biru gumbira, mégana saruka bungah. Béda jeung langit nu kamari, layung teu tulus midang. Dilegleg pihujaneun, reueukna papuket ngaléléwé wanci sareupna. Dur magrib, cur hujan. Sapeupeuting maseuhan suhunan. Korosak! Kadal leucir meuntas solokan. Ngajengjen dina galengan. Olohok nempo lakuning oray keur ngasah peurah. Sebrot. Lir rantengna ramat lancah. Bulak-balik bijil tina sungutna. Duka nganuhunkeun duka hanteu, da panonpoéna oge haré-haré. Léos ka tonggoh, di tajug kasampak Mang Haji keur ungked. Teu lila kaciri awéh salam. Leungeunna namprak.Tuluy nyampeurkeun. “Ulah ka mamana Si Nyai rék nganteuran.” Ukur dijawab ku unggeuk. Keur horéam loba omong. “Oray gé sok moyan Jang, ngasah peurahna. Ngarah matih. Teu matih mah hésé barang dahar,” bari ngusapan beungeutna. Asa ku mindeng ngadéngé kecap nyai jeung ngasah peurah. Awor jeung gugupayna pancuran, Gelenggengna humariring. Nginanti.
22 Juni 2015 12:28:33
Milad
Ku Emi Maryami
“Wilujeng tepang taun, Geulis!” song kuéh tart nu dipulas kroma bodas tur dipapaésan kekembangan warna kayas ka hareupeun pamajikanana nu keur émok. “Aéh, muhun kitu? Kakang émut kénéh?” pamajikanana ngadégdég nampanan kuéh. “Moal hilap, Geulis!” témbalna bari merenahkeun iteuk tuluy sila gigireun pamajikanana. Kuéh hayoh diteuteup ku duaan. Angin ngulinkeun seuneu nu ugal-igel tina lilin. Dua angka lilin nu ajeg luhureun kuéh. Lilin angka tujuh jeung enol. “Kakang teu hilap?” pamajikanana dareuda. Manéhna godeg lalaunan. Celengok. Biwirna ngahaneutan taar pamajikanana marengan angin nu mareuman seuneu lilin. Isukna. “Wilujeng tepang taun, Geulis!” song kuéh tart nu dipulas kroma bodas tur dipapaésan kekembangan warna kayas ka hareupeun pamajikanana nu keur émok. Kuéh tart nu kamari, nu mangkukna, nu baheula. Kuéh tart nu bakal dipaké deui jang poé isuk, jang pagéto, jang jaga. Unggal poé. Teu nempo tanggal jeung taunna.
22 Juni 2015 10:05:02
Nu Dimangsa
Ku Yuharno Uyuh
Dimangsa jaman. Diharudum liwung. Hirup teu neut. Ngalanglayung. Nahun. Karanyos. Maranéhna tingalabring, rumanggieung tanpa jugjugan. Reg, areureun. Ngiuhan dina langit ceudeum. “Ké,ké...! Yeuh, pipetaeun urang ayeuna rék kumaha?” cék nu saurang, ka nu buukna cerewing. Kituna téh bari ngedeprek. Nu ditanya kalah ngeureuceum. Laju tanggah. “Ulah waka ngarasula, geus kapalang digeringan. Urang ka lebah ditu, sugan aya langit séjén nu rada linduk. Susuganan aya tuturus mancuh!” pokna. Kituna téh bari ngaléngkah. Teu bisa majar kumaha. Saréréa naluturkeun. Ngeungkeuy. Dumadakan langit mingkin poék. Angin tinggelebug. Tatit tingbaranyay, gelap do-dar. “Genah mun geus kieu téh, nya euy!” Nu pangtukangna nyelengkeung. Laju humariring. Diéngklokan ku baturna. Antukna kabéh karakawihan. Kawih kingkin nu sasari. “kleung angkleung...”
21 Juni 2015 22:49:38
Dina Gunungan Geugeuleuh
Ku Mulyana SA
Réngsé saur tuluy ngalaksanakeun sagala pafardhuan bari dieyeuban rupaning pasunatan. Keeer. Ngalenyap. Hudang hudang mangsa pecat sawed. Kajongjonan. Gesat-gesut nyiar kifayah. Saged. Miang ka tumpukan gunung geugeuleuh. Nyamos. Ngarongsok ukur meunang késang jeung hanaang. Ngalungsar. Reureuh sajongjongan. Lamunan jojorélatan, cus-cos ka ditu ka dieu. Jorojoy aya kereteg. “Tada teuing éndahna mun kaparengkeun buka, geus sayaga sagala dahareun.” Humandeuar bari neureuyan ciduh. Blewer-blewer. Wanoja ginding nu kaluar tina mobil méwah miceun runtah na kérésék hideung. Bro, muragna pas di tempat kuring ngiuhan. Diburu. Dikoréhan. Bréh sésa kadaharan pagalo jeung rupaning cacangkangan. Dipisahkeun susuganan aya nu bisa dipaké keur buka. Ngoréh deui kérésék séjénna. Kambeu rada hangru, bréh sérah alat kontrasépsi jeung kosmétik pagalo. Goréhél amplop pulas coklat metet. Tinulis di luhurna. "Hatur lumayan kanggo Ayang lebaran." Leungeun ngeleper basa apal eusina. "Gustiii, kedah kumaha abdi nyalabarkeunana?” Nu miceun runtah ilang laratan.
21 Juni 2015 16:11:57
Di Luhur Bentang Baranang
Ku Endang Rochimat
Hareupeun kaca, lalaunan ramo ngarampa pipi, gurat kolot geus beuki atra, dipapaès ku hunung. Teuing kamana lenggik papanting cangkèng nu kamari, kiwari ngan ukur tinggal waasna. Teu bisa dileungitkeun kahariwang ditinggalkeun lunta ku salaki, komo bari ayeuna katempona salaki tèh jiga keur begèr mindo. Aya nu nyelek dina dada, rèt ka ranjang nu geus lila combrèk. Geus gilig dina hatè. Meureun geus kuduna. Ras kana cariosan Saudah binti Zam'ah ka kangjeng Rosul, " Wahai Rasulullah, dnten giliran jisim abdi,mugi dipasihkeun ka Aisyah". Ogè dina riwayat Rafi bin Hudaj badè mirak istrina anu tos katawis sepuh, istrina nyarios, "Ulah dipirak abdi, tapi mangga bagikeun hak abdi". Enya meureun kudu kitu, engkè peuting rèk nyarita ka salaki "Hè, hè, hè, conto-conto nu dicarioskeun bieu, èmamg mangrupi Asbabunnuzul tina surah An-nisa ayat 128, tapi pan inti surah èta eusina kudu aya kapunujuan diantara bojo carogè pikeun ngungkulan masalah rumah tangga. Moal bageur! Papah moal rèk ngaduakeun Mamah anu geus puguh satia puluhan taun, percanten!" Salaki nutup carita bari ngarangkul pageuh Di luhur bentang baranang.
21 Juni 2015 15:36:44
Naskah sateuacanna